Informacja serwisowa: pomiar zużycia paliwa

Wskazówki ogólne:

Ustawodawcy zdefiniowali normatywne cykle jazdy w celu obiektywnego i miarodajnego porównywania różnych pojazdów pod względem zużycia paliwa i emisji zanieczyszczeń. Obecnie stosowane są głównie dwie metody:

 FTP-75 (Federal Test Procedure)

Amerykański (USA) test, stosowany dawnej również w Szwajcarii.

 Nowy europejski cykl jazdy NEFZ (Neuer Europäischer Fahrzyklus)

Europejski (UE) cykl, obowiązujący obecnie również w Szwajcarii, która w zakresie motoryzacyjnym przejęła normy europejskie.

Ustawowe wprowadzenie nowego europejskiego cyklu jazdy (NEFZ) zgodnego z dyrektywami 70/220/EWG, 80/1268/EWG i 93/116/EWG w dniu 1. stycznia 1996 roku stworzyło techniczne możliwości dokonywania bezpośrednich porównań różnych pojazdów jednego producenta, jak również porównań z pojazdami konkurencji.

Pomiary zużycia paliwa i emisji zanieczyszczeń do celów homologacyjnych są wykonywane na stanowisku rolkowym według ustawowo obowiązującej procedury.

Dokładny opis cyklu jazdy (NEDC) i warunków testowych znajduje się w dyrektywie 70/220/EWG. Tu zamieszczono tylko przegląd najważniejszych kryteriów:

 Pojazd musi być zgodny ze stanem seryjnym, nie może być żadnych odchyleń (np. pofabrycznie montowanych akcesoriów, specjalnych kół, zabudowy dachu itd.). Również fabrycznie oferowane wyposażenie dodatkowe nie jest uwzględniane.

 Paliwo testowe musi być zgodne z referencyjnym paliwem CEC (stosowanie markowych paliw).

 Temperatura otoczenia w przedziale od 20 °C do 30 °C i ciśnienie atmosferyczne 100 kPa (wszystkie komponenty wpływające na emisję spalin są normalizowane na ciśnienie 100 kPa).

 Na początku pomiaru temperatura pojazdu (oleju silnikowego i płynu chłodzącego) musi odpowiadać temperaturze otoczenia (2 °C).

 Światła, klimatyzacja i wszystkie pozostałe odbiorniki elektryczne są wyłączone.

 W wersji z mechaniczną skrzynią biegów punkty przełączeń są ściśle zdefiniowane (niezależnie od mocy silnika, momentu obrotowego i przełożeń).

 NEFZ składa się z cyklu miejskiego (ok. 4 km) i pozamiejskiego (ok. 7 km).

Cykl miejski obejmuje zdefiniowane fazy pracy na biegu jałowym, przyspieszania, jazdy ze stałą prędkością i hamowania. Trwa 780 s (13 min), przy czym osiągana jest średnia prędkość 19 km/h. Maksymalna prędkość w cyklu miejskim wynosi 50 km/h.

Cykl pozamiejski trwa 400 s (6:40 min), przy czym osiągana jest średnia prędkość 62,6 km/h i maksymalnie 120 km/h. Są to głównie fazy jazdy ze stałą prędkością 50, 70, 100 i 120 km/h.

 W NEDC symulowana jest jazda na płaskiej drodze. W związku z tym profil jazdy nie uwzględnia wzniesień.

 NEFZ wprowadzono pierwotnie jako (wyłącznie) test emisji zanieczyszczeń (w ramach EURO 0 do 6). Założeniem nigdy nie było odwzorowanie zużycia paliwa w faktycznej eksploatacji - "real-life" - a jedynie uzyskanie miarodajnych, powtarzalnych i porównywalnych wielkości emisji zanieczyszczeń w spalinach.

Postępowanie w warsztacie:

Przygotowanie pojazdu oraz zapewnienie warunków testowych w celu certyfikowanego pomiaru zużycia paliwa wymaga licznych działań. W praktyce faktyczne warunki eksploatacji pojazdu przez klienta mogą się znacznie różnić lub tylko w przybliżeniu odpowiadać wyżej wymienionym, normatywnie obowiązującym kryteriom (ruch drogowy, pokonywanie wzniesień itd.). W tym aspekcie różnice pod względem zużycia paliwa są możliwe, ale i wytłumaczalne. W bezpośredniej rozmowie z klientem należy zwrócić uwagę na warunki testowe oraz podkreślić, że w gruncie rzeczy stanowią one dokładnie zdefiniowaną i ustawowo obowiązującą podstawę porównywania parametrów różnych pojazdów, również różnych marek, wzgl. producentów. Certyfikowany pomiar zużycia paliwa jedynie warunkowo może pełnić rolę wskaźnika przy ocenie faktycznego zużycia paliwa, wynikającego z profilu i rzeczywistych warunków użytkowania pojazdu przez klienta. W przypadkach, gdy klient reklamuje znaczne rozbieżności pod względem zużycia paliwa jest bardzo ważne, aby podawane przez niego wartości poddać krytycznej analizie i przedstawić odpowiednie argumenty oparte na technicznych faktach. Konieczne jest przy tym, aby pojazd był dotarty i pokonał dystans co najmniej 3000 km (lepiej 10000 km, ponieważ przy takim przebiegu stwierdza się wyraźny spadek zużycia paliwa). Jeśli klienta nie można przekonać powyższymi wyjaśnieniami lub argumentami, w wyjątkowych sytuacjach pomocne może być przeprowadzenie wraz z nim jazdy testowej w warunkach zbliżonych do wyżej opisanych. Przed podjęciem jazdy testowej należy klientowi wyraźnie uświadomić, że uzyskane wartości zużycia paliwa i tak mogą różnić się od podawanych, ponieważ te ostatnie zostały ustalone w teście NEFZ, wykonywanym na stanowisku rolkowym w ustawowo określonych warunkach, na ściśle zdefiniowanym pojeździe itd. i wszystkie te okoliczności mogą mieć wpływ na zużycie paliwa.

Przygotowanie do jazdy pomiarowej w warsztacie:

1 Należy sprawdzić, czy pojazd jest w stanie seryjnym (tuning chipów, specjalne koła/ obręcze, elementy domontowane, również fabryczne wyposażenie dodatkowe). Ewentualne rozbieżności należy udokumentować. Usunąć zbędne obciążenie, np. opróżnić bagażnik.

2 Sprawdzić szczelność silnika i układu paliwowego.

3 Odczytać pamięć usterek w modułach sterujących silnika i skrzyni biegów w celu wykluczenia ewentualnych usterek.

4 W przypadku silnika wysokoprężnego z filtrem cząstek stałych (DPF) przed jazdą pomiarową wykonać manualną regenerację DPF poprzez XENTRY Diagnostics. (Przed rozpoczęciem jazdy należy w każdym przypadku zapewnić, wzgl. upewnić się, że regeneracja została całkowicie zakończona.)

5 Ustawić ciśnienie w oponach zgodnie z wymaganymi wartościami.

6 Wytworzyć w pojeździe wstępne warunki (rozgrzać) jazdą na dystansie ok. 5 km.

7 Przed jazdą pomiarową odczytać dane statystyczne w komputerze pokładowym, sprawdzić, ocenić i udokumentować średnią prędkość oraz zużycie paliwa od ostatniego resetowania oraz od rozruchu. Wyzerować statystykę "od rozruchu".

8 Zatankować pojazd markowym paliwem do pierwszego wyłączenia się pistoletu dystrybutora i wyłączyć dodatkowe odbiorniki, o ile ich działanie nie jest bezwzględnie konieczne.

9 Ustawić program jazdy "tryb C" (nie "M" lub "S"), w zależności od wyposażenia: wyłączyć przełącznik SPORT, włączyć przełącznik ECO.

Wykonanie jazdy pomiarowej:

 Rozpocząć jazdę pomiarową, uwzględniając cykl jazdy miejskiej (1/3) i jazdy ze stałą prędkością 90/120 km/h (2/3). Podczas jazdy pomiarowej należy dążyć do osiągnięcia średniej 60 km/h. Jechać przewidująco i defensywnie. Na ogół wystarczy pokonać dystans 100 km. Należy wybrać trasę w płaskim terenie, w miarę możliwości bez wzniesień.

 Po jeździe pomiarowej, w takich samych warunkach jak przed jazdą, zatankować pojazd z tego samego dystrybutora do pierwszego wyłączenia się pistoletu.

 Uzupełniona ilość paliwa oraz wszystkie dane statystyczne odczytane z komputera pokładowego, wpisane w załączony arkusz kontrolny, stanowią podstawę do rozmowy z klientem.