Motorlu taşıtların yanmalı motorları için gerekli yakıtların neredeyse hepsi, çok gelişmiş kimyasal-fizyolojik yöntemlerle ham petrolden elde edilen enerji kaynaklarıdır. Bu yakıtlar karbon, hidrojen ve muhtemel olarak oksijenden oluşan farklı karışımlardır ve motorların yanma yöntemlerine uyarlanmıştır. Eşit ağırlığa bağlı olarak diğer yanan sıvılara oranla bu yakıtlar büyük bir enerji yoğunluğuna sahiptirler. Saklanmış enerji yanma esnasında hızlı ve direkt şekilde serbest bırakılır ve motorda mekanik enerjiye dönüştürlür.
Bu sıvı yakıtlarının meziyetlerine aşağıdaki avantajlar dahildir:
1 Basit ve güvenilir dozajlama
2 Hava ile zerrecik halinde püskürtülen yakıtın basit şekilde karışımı
3 Yeterli hava miktarı ile yanma sonucu oluşan asgari tortu
4 Sürekli, gerekirse dış hava sıcaklığına göre düzenlenebilen kullanıma hazır olma durumu
5 Basit depolanması ve taşınması
6 Geniş bir alanı kaplayan benzin istasyonu ağı
Bu özellikler motor düzeninin ve yakıt katkılarıyla (örn. gerilim yükseltici) birlikte yakıtları yanma koşullarına uymasını ve enerjilerini ekonomik şekilde kullanmalarını olanaklı kılar. Fosil yakıtlarda günümüzde biyojenik kökenli çoğaltılmış yakıtlar – alternatif yakıtlar – eklidir.
Bütün dünyadan hareketle yakıtlar farklı kalitelere sahiptir. Yakıtın kalitesi araçların performansı ve egzoz emisyonları açısından etkili rol oynar. Sonuç olarak yakıt kalitesi araç taleplerine göre uygun seviyeye harmonize edilmesi gerekir. Bu hedeflere ulaşabilmek için farklı egzoz ve CO2 taleplerinin tanımlanması için yakıt özelliklerinin uygun hedefleri hedef tasarımlarını tanımlayan dünya çapındaki otomobil endüstrisi tarafından "World Wide Fuel Charter" ("WWFC") oluşturuldu. WWFC düzenli aralıklarla gözden geçirilir ve en son teknolojiye uygun hale getirilir.