Przepisy dotyczące płynów chłodzących

Wskazówka: Przepisy te dotyczą marek Mercedes-Benz, Maybach, AMG, smart i Setra.

Ostrzeżenie

Zadania, które muszą spełniać środki antykorozyjne/chroniące przed mrozem, płyn chłodzący lub dodatki do płynu chłodzącego, są tak samo ważne jak zadania elementu konstrukcyjnego. Wszystkie produkty, które nie są wymienione w poniższych arkuszach BeVo, nie mają dopuszczenia MB i w związku z tym mogą prowadzić do znaczących ograniczeń mocy silnika ew. nieodwracalnych uszkodzeń układu chłodzenia silnika.

1. Zastosowane pojęcia

Środek zapobiegający korozji i zamarzaniu (KFM):

Jest również określany jako „koncentrat“. Część składowa płynu chłodzącego do silników spalinowych, jako ochrona przed korozją i zamarzaniem, do obniżania temperatury zamarzania oraz do podwyższania temperatury wrzenia. Musi zostać wymieszany z wodą zgodnie z punktem 3.4.

Płyn chłodzący:

Mieszanina koncentratu (ew. KFM) i wody do chłodzenia silników.

Dodatki do płynów chłodzących:

Środek antykorozyjny, który zmieszany z wodą może być używany do zastosowań specjalnych. Taka mieszanka nie chroni przed zamarzaniem!

Dopuszczenie MB:

Oznaczenie płynu chłodzącego ew. środka zapobiegającego korozji/zamarzaniu, które są dopuszczone do stosowania w pojazdach/zespołach marki Mercedes-Benz. Należy przestrzegać obszaru zastosowania zgodnie z arkuszami MB BeVo 320.1 i 320.2. Jako wskazówka na pojemnikach sprawdzonych produktów znajduje się napis „Dopuszczenie MB XXX.X“ lub „MB-Approval XXX.X“.

2. Zestawienie i arkusze BeVo

Wymienione w poniższych arkuszach BeVo KFM gwarantują następujące właściwości:

 Zapewnianie przenoszenia ciepła

 Trwała ochrona przed korozją i kawitacją wszystkich elementów układu chłodzenia silnika

 Długoterminowa tolerancja ze wszystkimi elementami układu chłodzenia silnika

 Zapewnianie ochrony przed zamarzaniem

 Podwyższanie temperatury wrzenia

 Odporność na mikroorganizmy

 Skuteczna redukcja spieniania

Zestawienie dopuszczonych arkuszy BeVo dla sam. osobowych i VAN-ów, patrz arkusz BeVo 320.1.

Zestawienie dopuszczonych arkuszy BeVo dla sam. użytkowych i autobusów, patrz arkusz BeVo 320.2.

Należy przestrzegać następujących informacji:

Produkty BeVo 325.x są KFM. Przed zastosowaniem muszą zostać zmieszane z wodą zgodnie z pkt. 3.4.

Produkty BeVo 326.x są KM. Nie mogą być mieszane z wodą.

Produkty BeVo 325.7/326.7 nie mogą być używane z innymi produktami podanymi w arkuszach BeVo.

Pojazdy z ogniwami paliwowymi wymagają do ich chłodzenia specjalnego płynu chłodzącego. W takich pojazdach płyn chłodzący musi być uzupełniany wyłącznie w stacjach wyspecjalizowanych w obsłudze systemów F-CELL.

3. Proporcje mieszania

3.1. Arkusze 326.x

Produkty BeVo 326.x są KM ew. gotowymi mieszankami i nie mogą być mieszane z wodą. W przypadku ich stosowania oprócz dopuszczenia MB należy zwracać uwagę na przestrzeganie stężenia (50/50) (p. punkt 5).

3.2. Arkusze 325.x

Wszystkie koncentraty ew. KFM, wymienione w arkuszach 325.x, muszą być stosowane z ok. 50 % obj. wody. Ta proporcja mieszania jest m.in. ważna dla:

 temperatury zamarzania

 temperatury wrzenia

 odprowadzenia ciepła

 zawartości środka zapobiegającego korozji

Jakość wody musi spełniać wymagania w pkt. 3.4. Również w przypadku ekstremalnie niskich temperatur otoczenia nie należy używać więcej niż 55 % obj. KFM. Przy 55 % obj. KFM jest maksymalną ochroną przed mrozem, ok. –45 °C, wodnego roztworu glikolu etylowego; wyższa zawartość KFM obniża poziom ochrony przed mrozem oraz odprowadzania ciepła w silniku, co może prowadzić do nienaprawialnych uszkodzeń. Jeśli w płynie chłodzącym znajduje się mniej niż 45 % obj. lub ponad 55 % obj. środka zapobiegającego korozji i zamarzaniu, należy natychmiast skorygować stosunek mieszanki (p.  punkt 5).

3.3. Arkusz 312.0

W przypadkach szczególnych (silniki pojazdów użytkowych, niewymagające ochrony przed zamarzaniem, patrz arkusz BeVo 320.2) można stosować dodatki do płynu chłodzącego, które są w zasadzie dodatkami zapobiegającymi korozji. Produkty należy wymieszać w z 90 % obj. wody. Mieszanki różnych produktów zgodnie z arkuszem 312.0 nie są dopuszczalne.

3.4. Jakość wody

Do przygotowania płynu chłodzącego należy używać czystej i możliwie najbardziej miękkiej wody. Często te wymagania spełnia woda pitna. Informacji na temat jakości wody pitnej udzielają na żądanie lokalne zakłady wodociągowe lub też właściwe przedsiębiorstwa zaopatrywania ludności w wodę.

W przypadku braku informacji o jakości wody lub braku odpowiedniej wody należy zastosować do przyrządzenia roztworu płynu chłodzącego wodę destylowaną lub dejonizowaną. Nie nadaje się woda morska, woda słodka zmieszana z morską, solanka i ścieki przemysłowe. Sole mogą powodować korozję lub zakłócające osady.

Wartości analizy wody do przyrządzenia roztworu płynu chłodzącego muszą znajdować się w granicach określonych w tabeli 2.

1°dH = 0,1783 mmol/l jonów berylowców = 7,147 mg/l Ca2+ lub 4,336 mg/l Mg2+

4. Składniki

Płyny chłodzące oraz środki zapobiegające korozji i zamarzaniu bazują na etylenoglikolu jako czynniku chroniącym przed zamarzaniem, rozróżniają je jednak inne składniki, np. do ochrony antykorozyjnej, patrz tabela 3.

5. Bieżąca kontrola eksploatacji płynu chłodzącego

W trakcie eksploatacji następuje zużycie inhibitorów korozji płynu chłodzącego i ew. zmienia się stosunek mieszanki przez odparowywanie wody. Dlatego regularna kontrola płynu chłodzącego ma duże znaczenie dla zapewnienia bezawaryjnej pracy silnika.

Kontrolę stosunku mieszanki należy przeprowadzić odpowiednimi urządzeniami. Do tego można wykorzystać zgodnie z tabelą 4 gęstość lub wg wykresu współczynnik załamania. Dane dotyczące stosunku mieszanki mogą dla poszczególnych płynów chłodzących nieznacznie różnić się od wartości w tabeli 4.

Jeśli w płynie chłodzącym znajduje się mniej niż 45 % obj. lub ponad 55 % obj. środka zapobiegającego korozji i zamarzaniu, należy natychmiast skorygować stosunek mieszanki. Do obliczenia ilości uzupełnienia można skorzystać z poniższej pomocy obliczania:

Obliczanie uzupełnianej ilości środka zapobiegającego korozji/zamarzaniu w przypadku zbyt niskiego stężenia (wartość zadana: 50 % obj.)

 Całkowita ilość płynu chłodzącego (w litrach)

 Zmierzone stężenie w % obj.

Wzór obliczenia:

 (50 - zmierzone stężenie) * ilość płynu chłodzącego / (100 - zmierzone stężenie) = dolewana ilość środka zapobiegającego korozji/zamarzaniu

Przykład obliczenia:

 Objętość płynu chłodzącego (całkowita) = 8 litrów

 Zmierzone stężenie = 36 % obj.

 (50 % - 36 %) * 8 l / (100 % - 36 %) = 1,75 litra

W normalnym przypadku obliczoną ilość należy uprzednio spuścić.

6. Usuwanie płynów chłodzących

Płyny chłodzące są substancjami ulegającymi biodegradacji. Podczas utylizacji zużytych płynów chłodzących należy przestrzegać uregulowań ustawowych lub przepisów o odprowadzaniu ścieków obowiązujących w poszczególnych krajach. Zaleca się uzgodnienie możliwości utylizacji tych materiałów z właściwymi lokalnymi władzami sprawującymi nadzór nad gospodarką wodną.