Τα παραφινικά καύσιμα αποτελούνται σχεδόν τελείως από αλκάνια, ως εκ τούτου δεν περιέχουν αρώματα και θείο. Εκτός από γραμμικά και διακλαδισμένα αλκάνια περιέχονται εν μέρει και κυκλοαλκάνια. Ανάλογα τη χημική σύσταση διαφέρουν οι ιδιότητες παραφινικών καυσίμων από εκείνες των κανονικών καυσίμων Diesel και καθορίζονται για την Ευρώπη με το πρότυπο EN15940. Η κύρια διαφορά παραφινικών καυσίμων Diesel με τα συμβατικά καύσιμα Diesel είναι ο αυξημένος αριθμός κετανίων, το χαμηλό ογκομετρικό ενεργειακό περιεχόμενο και η χαμηλή πυκνότητα.
Ανάλογα προς το καύσιμο Diesel σύμφωνα με EN 590 πρέπει να τεθεί με παραφινικό καύσιμο μεθυλεστέρων λιπαρών οξέων (μεθυλεστέρες λιπαρών οξέων σύμφωνα με EN 14214) με ποσοστό μέχρι και 7 ογ. κατά %.
Για να διασφαλιστεί η διαφορετικότητα στην αγορά για τους πελάτες, συνιστάται κατά την πώληση καθαρού παραφινικού καυσίμου (100 %) σαφής ένδειξη μετά την εκτύπωση. Ως καθαρό καύσιμο χρησιμοποιείται συνήθως μόνο για οχήματα στόλου. Αντίθετα ως συστατικό μείγματος χρησιμοποιείται παραφινικό καύσιμο ήδη στην αγορά.
Δύο παραφινικά είδη καυσίμου διαφέρουν γενικά με βάση τον τρόπο παραγωγής:
Παραφινικό Diesel μέσω υδρογόνωσης
Το κεντρικό βήμα παραγωγής για την κατασκευή αυτού του καυσίμου αποτελεί η υδρογόνωση, δηλαδή η χημική μετατροπή της πρώτης ύλης με υδρογόνο. Αυτή η διαδικασία παραγωγής μπορεί να πραγματοποιηθεί σε ξεχωριστή εγκατάσταση αλλά και επιπλέον σε ήδη υπάρχουσα διαδικασία ραφιναρίσματος (Co-Processing). Συχνά χρησιμοποιείται το ακρωνύμιο HVO, το οποίο προέρχεται από την αγγλική ονομασία για υδρογονωμένο φυτικό λάδι (Hydrotreated Vegetable Oil), ως συνώνυμο για το παραφινικό καύσιμο που κατασκευάζεται από υδρογόνωση. Σήμερα εκτός από φυτικό λάδι χρησιμοποιούνται ωστόσο και ζωικά λίπη και άλλες πρώτες ύλες κατά την κατασκευή και η ονομασία HDRD (Hydrogenation Derived Renewable Diesel) αποτελεί γενικό χαρακτηρισμό για αυτό το είδος καυσίμου.
Καύσιμα Fischer-Tropsch– (XtL)
Για την κατασκευή δημιουργείται από την πρώτη ύλη καταρχάς μείγμα από μονοξείδιο του άνθρακα και υδρογόνο, το οποίο ονομάζεται συνθετικό αέριο. Στο παρακάτω βήμα, στο οποίο δημιουργείται με βάση την επώνυμη διαδικασία Fischer Tropsch το παραφινικό καύσιμο από το συνθετικό αέριο μέσω αλυσιδωτής αντίδρασης. Οι γενικής χρήσης ονομασίες βασίζονται στις πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται στη δημιουργία του συνθετικού αερίου: άνθρακας - Coal to Liquid (CtL), αέριο - Gas to Liquid (GtL), βιομάζα - Biomass to Liquid (BtL).
Χρήση παραφινικού καυσίμου σε κινητήρες επιβατικών οχημάτων Mercedes-Benz
Οι κινητήρες επιβατικών οχημάτων Mercedes-Benz δεν εγκρίνονται για τη χρήση καθαρού παραφινικού καυσίμου (100 %). Ως συστατικό μείγματος σε καθορισμένο καύσιμο Diesel χρησιμοποιούνται ήδη ωστόσο παραφινικά καύσιμα από εταιρείες ανόργανων ελαίων. Εφόσον το καύσιμο Diesel στην Ευρώπη πληροί το πρότυπο ΕΝ 590 μπορεί να χρησιμοποιηθεί με προσμείξεις καυσίμων σύμφωνα με EN 15940 σε οποιαδήποτε ποσότητα απεριόριστα σε κινητήρες επιβατικών Mercedes-Benz. Τα βιογενή παραφινικά καύσιμα (π. χ. HVO και BtL) διαθέτουν αντίθετα προς τους μεθυλεστέρες λιπαρών οξέων (FAME) εξαιρετική σταθερότητα οξείδωσης και για το λόγο αυτό αποτελούν καλή εναλλακτική λύση ως συστατικό μείγματος.
Χρήση παραφινικών καυσίμων σε κινητήρες επαγγελματικών Mercedes-Benz
Οι κινητήρες επαγγελματικών οχημάτων Mercedes-Benz με την κλίμακα εκπομπών πρότυπο Euro VI των κατασκευαστικών σειρών OM934, OM936, OM470, OM471 και τις OM473 νέες; γενιάς έχουν εγκριθεί για καύσιμα παραφίνης σύμφωνα με EN 15940.
Για εφαρμογές Off-Highway του προτύπου Stage V έχουν εγκριθεί οι κατασκευαστικές σειρές OM934, OM936, OM470 και OM471 για καύσιμα παραφίνης σύμφωνα με EN 15940.