Synchronizacja jednostożkowa, opis

N26.60-2301-79

Przedstawiono na przykładzie jednostopniowej synchronizacji stożkowej 5./6. biegu w przypadku NSG 370 i w przypadku NSG 400

2 Wałek główny

20 Jednostopniowa synchronizacja stożkowa biegu wstecznego

19 Jednostopniowa synchronizacja stożkowa 5./6. biegu

Położenie

Jednostopniowa synchronizacja stożkowa 5./6. biegu oraz jednostopniowa synchronizacja stożkowa biegu wstecznego znajdują się na wałku głównym.

Zadania

Zadaniem jednostopniowej synchronizacji stożkowej jest stworzenie poprzez tarcie ślizgowe współbieżności między kołami przesuwnymi biegów 5, 6 i biegu wstecznego z przynależącym do nich wałkiem, aby w ten sposób umożliwić prawidłowe i ciche przełączanie.

Zalety jednostopniowej synchronizacji stożkowej:

 szybka synchronizacja

 mała siła konieczna do zmiany biegu

 długa żywotność, tzn. niewielkie zużycie i stała wartość tarcia

N26.60-2299-82

Budowa jednostopniowej synchronizacji stożkowej

2 Wałek główny

13 Koło stałe na wale napędowym

14 Koło przesuwne 6. biegu

35 Pierścień synchronizatora

36 Przesuwka

37 Korpus synchronizatora

39 Łożysko igiełkowe

40 Podkładka

N26.60-2300-82

Budowa jednostopniowej synchronizacji stożkowej biegu wstecznego

2 Wałek główny

15 Koło przesuwne biegu wstecznego

35 Pierścień synchronizatora

36 Przesuwka

37 Korpus synchronizatora

39 Łożysko igiełkowe

40 Podkładka

Działanie synchronizacji 5., 6. biegu

Jeśli bieg nie jest włączony, przesuwka jest przytrzymywana na korpusie synchronizatora przez elementy dociskowe. Koło stałe porusza się ściśle na wałku wejściowym a koło przesuwne 6. biegu przesuwna się luźno na wałku głównym.

Podczas przełączania przesuwka jest przesuwana przez dźwignię przełączającą 5., 6. biegu ew. widełki zmiany biegów 5., 6. biegu w kierunku koła przesuwnego 6. biegu lub koła stałego. Trzy elementy dociskowe są dociskane do pierścienia synchronizatora. Przez to przesuwają one ten pierścień osiowo i dociskają go do stożkowego pierścienia ciernego koła przesuwnego 6. biegu lub koła stałego.

Dopóki przesuwka i koło przesuwne 6. biegu lub koło stałe obracają się z różnymi prędkościami obrotowymi, powstaje moment tarcia, który tak obraca pierścień synchronizatora, żeby 3 elementy dociskowe przylegały z boku do jego szczelin. Dzięki temu zęby blokujące znajdują się teraz przed kłami sprzęgłowymi przesuwki i blokują jej przesuwanie się.

-----------------------------------------------------------------------------------------

Wskutek tarcia ślizgowego pomiędzy pierścieniem ciernym, pierścieniem synchronizatora i kołem przesuwnym 6. biegu lub kołem stałym, koło przesuwne 6. biegu lub koło stałe jest przyspieszane lub wyhamowywane i wytwarzana jest współbieżność pomiędzy kołem przesuwnym 6. biegu lub kołem stałym i przesuwką.

Po stworzeniu współbieżności między kołem przesuwnym 6. biegu lub kołem przesuwnym i przesuwką, na pierścień synchronizatora nie oddziałuje już żadna siła obwodowa. Pierścień synchronizatora jest z powrotem obracany przez ukośne powierzchnie kłów przesuwki. Przez to przesuwka nie jest już zablokowana i może zostać przesunięta przez wielowypust przełączeniowy koła przesuwnego 6. biegu lub koła stałego. Utworzone zostało połączenie pomiędzy wałkiem głównym a kołem przesuwnym 6. biegu lub kołem stałym.

-----------------------------------------------------------------------------------------

Działanie synchronizacji biegu wstecznego

Jeśli bieg wsteczny nie jest włączony, przesuwka jest przytrzymywana na korpusie synchronizatora przez elementy dociskowe. Koło przesuwne biegu wstecznego przesuwa się luźno na wałku głównym.

Podczas przełączania przesuwka jest przesuwana przez widełki zmiany biegu wstecznego w kierunku koła przesuwnego biegu wstecznego. Trzy elementy dociskowe są dociskane do pierścienia synchronizatora. Przez to przesuwają one ten pierścień osiowo i dociskają go do stożkowego pierścienia ciernego koła przesuwnego biegu wstecznego.

Dopóki przesuwka i koło przesuwne biegu wstecznego obracają się z różnymi prędkościami obrotowymi, powstaje moment tarcia, który tak obraca pierścień synchronizatora, żeby 3 elementy dociskowe przylegały z boku do jego szczelin. Dzięki temu zęby blokujące znajdują się teraz przed kłami sprzęgłowymi przesuwki i blokują jej przesuwanie się.

Na skutek tarcia ślizgowego między pierścieniem ciernym, pierścieniem synchronizatora a kołem przesuwnym biegu wstecznego, koło to zostaje przyspieszone lub zahamowane, przez co powstaje współbieżność między kołem przesuwnym biegu wstecznego a przesuwką.

Po stworzeniu współbieżności między kołem przesuwnym biegu wstecznego i przesuwką, na pierścień synchronizatora nie oddziałuje już żadna siła obwodowa. Pierścień synchronizatora jest z powrotem obracany przez ukośne powierzchnie kłów przesuwki. Przez to przesuwka nie jest już zablokowana i może zostać przesunięta przez wielowypust przełączeniowy koła przesuwnego biegu wstecznego. Utworzone zostało połączenie między wałkiem głównym a kołem przesuwnym biegu wstecznego.