Synchronizacja wielostożkowa, opis

N26.60-2295-79

Przedstawiono na przykładzie wielostopniowej synchronizacji stożkowej w NSG 370

2 Wałek główny

3 Wałek pośredni

8 Wielostopniowa synchronizacja stożkowa 3., 4. biegu

7 Wielostopniowa synchronizacja stożkowa 1., 2. biegu

Położenie

Wielostopniowa synchronizacja stożkowa 1., 2. biegu znajduje się na wałku głównym. Wielostopniowa synchronizacja stożkowa 3., 4. biegu znajduje się w typie 906 na wałku pośrednim a w typie 639 na wałku głównym.

Zadania

Przenoszenie dużego momentu obrotowego i duża częstotliwość zmian biegów przy jednoczesnym zredukowaniu siły koniecznej do zmiany biegów wymagają skutecznie działającego zespołu synchronizującego. Zadaniem wielostopniowej synchronizacji stożkowej jest stworzenie poprzez tarcie ślizgowe współbieżności między kołami przesuwnymi biegów 1, 2, 3 i 4 z przynależącym do nich wałkiem, aby w ten sposób umożliwić prawidłowe i ciche przełączanie.

Wielostopniowa synchronizacja stożkowa dla biegów 1, 2, 3 i 4, w odróżnieniu od jednostopniowej synchronizacji stożkowej, spełnia te wymagania i przynosi następujące korzyści podczas zmiany biegów:

 szybsza synchronizacja

 większy komfort zmiany biegów

 mniejsze siły niezbędne do zmiany biegów

N26.60-2297-82

Budowa podwójnej synchronizacji stożkowej jest przedstawiona na przykładzie 1. biegu w przypadku NSG 370

2 Wałek główny

9 Koło przesuwne 1. biegu

10 Koło 2. biegu

33 Pierścień skośny

34 Pierścień cierny

35 Pierścień synchronizatora

36 Przesuwka

37 Korpus synchronizatora

39 Łożysko igiełkowe

40 Podkładka

N26.60-2298-82

Budowa potrójnej synchronizacji stożkowej jest przedstawiona na przykładzie 2. biegu w przypadku NSG 400

2 Wałek główny

9 Koło przesuwne 1. biegu

10 Koło 2. biegu

33 Pierścień skośny

34 Pierścień cierny

35 Pierścień synchronizatora

36 Przesuwka

37 Korpus synchronizatora

39 Łożysko igiełkowe

40 Podkładka

41 Okładzina cierna

 W wersji skrzyni biegów TSG 360 i NSG 370 dla biegów 1, 3 i 4, a w wersji skrzyni biegów NSG 400 dla biegów 3 i 4, stosuje się dwustopniową synchronizację stożkową.

Ogólne działanie dwustopniowej synchronizacji stożkowej

Jeśli bieg nie jest włączony, przesuwka jest przytrzymywana na korpusie synchronizatora przez elementy dociskowe. Koła przesuwne biegów obracają się swobodnie na wałku głównym.

Podczas przełączania widełki zmiany biegów przesuwają przesuwkę w kierunku przełączanego koła przesuwnego. Trzy elementy dociskowe są dociskane do pierścienia synchronizatora. Przez to przesuwają one ten pierścień osiowo i dociskają go do stożkowego pierścienia ciernego przełączanego koła przesuwnego.

Dopóki przesuwka i przełączane koło przesuwne obracają się z różnymi prędkościami obrotowymi, powstaje moment tarcia, który tak obraca pierścień synchronizatora, żeby 3 elementy dociskowe przylegały z boku do jego szczelin.

-----------------------------------------------------------------------------------------

Dzięki temu zęby blokujące znajdują się teraz przed kłami sprzęgłowymi przesuwki i blokują jej przesuwanie się. Na skutek tarcia ślizgowego między pierścieniem ciernym, pierścieniem synchronizatora a przełączanym kołem przesuwnym, koło to zostaje przyspieszone lub zahamowane, przez co powstaje współbieżność między przełączanym kołem przesuwnym a przesuwką.

Po stworzeniu współbieżności między przełączanym kołem przesuwnym biegu i przesuwką, na pierścień synchronizatora nie oddziałuje już żadna siła obwodowa. Pierścień synchronizatora jest z powrotem obracany przez ukośne powierzchnie kłów przesuwki. Przez to przesuwka nie jest już zablokowana i może zostać przesunięta przez wielowypust przełączeniowy przełączanego koła przesuwnego. Utworzone zostało połączenie między wałkiem głównym a przełączanym kołem przesuwnym.

-----------------------------------------------------------------------------------------

 W wersji skrzyni biegów NSG 400 w przypadku 1. i 2. biegu a w wersji skrzyni biegów TSG 360 dla 2. biegu stosowana jest potrójna synchronizacja stożkowa. Dodatkowy pierścień skośny pomiędzy pierścieniem ciernym a pierścieniem synchronizatora i umieszczona okładzina cierna na pierścieniu ciernym są przy tym decydującymi elementami. Powierzchnie cierne stopniowanych wewnętrznie pierścieni synchronizatora dodają się. W ten sposób koło przesuwne 1. biegu i koło przesuwne 2. biegu są szybciej wyhamowywane lub przyspieszane przy wykorzystaniu mniejszej siły.

Ogólne działanie trójstopniowej synchronizacji stożkowej

Jeśli bieg nie jest włączony, przesuwka jest przytrzymywana na korpusie synchronizatora przez elementy dociskowe. Koła czynne biegów obracają się swobodnie na wałku głównym.

Podczas przełączania widełki zmiany biegów przesuwają przesuwkę w kierunku przełączanego koła przesuwnego. Trzy elementy dociskowe są dociskane do pierścienia synchronizatora. Przez to przesuwają one ten pierścień osiowo i dociskają go do stożkowego pierścienia ciernego przełączanego koła przesuwnego.

Dopóki przesuwka i przełączane koło przesuwne obracają się z różnymi prędkościami obrotowymi, powstaje moment tarcia, który tak obraca pierścień synchronizatora, żeby 3 elementy dociskowe przylegały z boku do jego szczelin. Dzięki temu zęby blokujące znajdują się teraz przed kłami sprzęgłowymi przesuwki i blokują jej przesuwanie się.

W wyniku tarcia ślizgowego pomiędzy pierścieniem ciernym, pierścieniem synchronizatora a przełączanym kołem przesuwnym jest ono przyspieszane lub hamowane. Wytwarzana jest współbieżność pomiędzy przełączanym kołem przesuwnym a przesuwką.

Po stworzeniu współbieżności między przełączanym kołem przesuwnym biegu i przesuwką, na pierścień synchronizatora nie oddziałuje już żadna siła obwodowa. Pierścień synchronizatora jest z powrotem obracany przez ukośne powierzchnie kłów przesuwki. Przez to przesuwka nie jest już zablokowana i może zostać przesunięta przez wielowypust przełączeniowy przełączanego koła przesuwnego. Utworzone zostało połączenie między wałkiem głównym a przełączanym kołem przesuwnym.