Regulacja prędkości obrotowej biegu jałowego, działanie

W07.16-1059-79

 Prędkość obrotowa biegu jałowego jest parametryzowana w module sterującym pracą silnika (MCM) (A4). W celu napędzania dodatkowych podzespołów z ich roboczą prędkością obrotową moduł sterujący regulacji jazdy (CPC) (A3) może jednak przesyłać własny postulat poprzez szynę CAN napędu (CAN 4), jeśli prędkość obrotowa biegu jałowego powinna być np. wyższa.

Zasadniczo zawsze regulowana jest wyższa prędkość obrotowa. Oznacza to, że w przypadku, gdy prędkość obrotowa biegu jałowego, postulowana przez moduł sterujący regulacji jazdy (CPC) (A3), jest wyższa niż prędkość obrotowa biegu jałowego, sparametryzowana w module sterującym pracą silnika (MCM) (A4), wówczas ustawiana jest prędkość obrotowa silnika, postulowana przez moduł sterujący regulacji jazdy (CPC) (A3), i odwrotnie.

Regulacja prędkości obrotowej biegu jałowego następuje bezpośrednio po rozruchu ew. jeżeli moduł sterujący jazdą (CPC) (A3) rozpozna, że pedał gazu nie został wciśnięty.

Przy uwzględnieniu prędkości obrotowej biegu jałowego, postulowanej przez moduł sterujący regulacji jazdy (CPC) (A3), i aktualnego stanu pracy silnika moduł sterujący pracą silnika (MCM) (A4) oblicza optymalny początek zasterowania wtryskiwaczy paliwa. Ponadto oblicza on optymalny czas zasterowywania (dawkę wtrysku) i powoduje, że paliwo jest wtryskiwane w wyniku odpowiedniego zasterowania zaworu regulacji przepływu (Y642) i wtryskiwaczy paliwa.

Cylindry od 1 do 6 (Y608 do Y613) wtryskują w odpowiednim czasie i we właściwej ilości do odpowiedniej komory spalania.

Podczas pracy na biegu jałowym dawka wtrysku jest ciągle dostosowywana do stanu pracy silnika, Np. np. w przypadku zmiany obciążenia silnika lub zwiększonego zapotrzebowania na paliwo (z powodu niskich temperatur zewnętrznych).

W celu obliczenia dawki wtrysku moduł sterujący pracą silnika (MCM) (A4) uwzględnia dlatego głównie następujące parametry:

 Prędkość obrotowa silnika

 Temperatura płynu chłodzącego

 Temperatura paliwa

 Postulat obciążenia (moment zadany)

W celu ograniczenia dymienia, regulacja biegu jałowego oraz korekta wysokości w module sterującym pracą silnika (MCM) (A4) mogą dodatkowo wpływać na dawkę wtrysku (czas zasterowania) oraz początek zasterowania wtryskiwaczy.

Ograniczenie dymienia

Na podstawie charakterystyki ograniczenia dymienia dawka paliwa jest redukowana w taki sposób, aby emisja dymu prawie nie miała miejsca.

Stabilizowanie równomierności pracy

Stabilizowanie równomierności pracy wyrównuje różnice dawki wtrysku poszczególnych wtrysków.

W wyniku tolerancji i zużycia poszczególnych wtryskiwaczy przebieg momentu różnych cylindrów może się różnić. Prowadzi to do nierównomiernej pracy silnika, tzn. prędkość obrotowa wału korbowego jest w niewielkim zakresie większa i mniejsza. Wyczuwa się to szczególnie na biegu jałowym. Stabilizowanie równomierności pracy może reagować na nierównomierną pracę, ponieważ funkcja ta zasterowuje każdy wtryskiwacz. Wyrównuje ona wahania prędkości obrotowej poprzez niewielkie różnice dawek wtrysku poszczególnych cylindrów tak długo, aż wszystkie cylindry osiągną ten sam moment.

Korekta wysokości

Korekta wysokości jest w pierwszej kolejności zaplanowana tak, że prędkość obrotowa wirnika, temperatura wylotowa sprężarki oraz temperatura wlotowa turbiny turbosprężarki, a także stosunek powietrza λ (lambda) nie przekraczały ew. nie spadły poniżej określonych wartości granicznych. W tym celu dostosowywane są współczynnik recyrkulacji spalin (współczynnik AGR), początek zasterowania oraz czas zasterowania (dawka wtrysku) wtryskiwaczy cylindrów 1 do 6 (Y608 do Y613).

W celu zmniejszenia emisji tlenków azotu włączony jest podczas pracy na biegu jałowym przez określony czas układ recyrkulacji spalin (układ recyrkulacji spalin zostaje wyłączony w przypadku dłuższej pracy na biegu jałowym, aby nie doszło do zanieczyszczenia chłodnicy recyrkulacji spalin).

W przypadku recyrkulacji spalin (AGR) zassane ew. doładowane świeże powietrze jest dodawane do spalin. Skutkiem tego jest fakt, że zawartość tlenu w zassanym ew. doładowanym powietrzu obniża się i jego specyficzne ciepło wzrasta.

W ten sposób osiągana jest niższa temperatura spalania i tym samym zmniejszona emisja tlenków azotu (NOx), których zawartość zwiększa się wraz z rosnącą temperaturą spalania. Poza tym zmniejszana jest ilość emitowanych spalin.