Cynkowanie, informacje ogólne

Zastosowanie cynku jako zabezpieczenia antykorozyjnego jest problematyczne z punktu widzenia jego dostępności.

Z tego względu w firmie Daimler AG blachy ocynkowane (a i to tylko w połączeniu z organicznymi powłokami ochronnymi) stosowane są wyłącznie tam, gdzie należy liczyć się ze skrajnymi warunkami potęgującymi korozję, np. na skutek posypywania nawierzchni solą.

Zabezpieczanie antykorozyjne przez cynkowanie

Do cynkowania stali (blachy stalowej) można wykorzystywać różne technologie.

Zabezpieczenie antykorozyjne powłoką cynkową polega na różnicach we właściwościach elektrochemicznych pomiędzy metalem chroniącym (cynk) a materiałem chronionym (stal).

W tym ogniwie rolę anody pełni cynk, a rolę katody - materiał podstawowy, czyli stal.

Cynk podlega wtedy elektrolizie, ponieważ jest metalem mniej szlachetnym.

Stalowa powierzchnia pozostaje nienaruszona.

Dzięki dokładnym badaniom i starannemu wyważaniu aspektów gospodarczych i ekologicznych sprawdza się zasada konstrukcji mieszanej (kombinacja różnych materiałów) dostosowanej do wymagań odpowiedniego profilu eksploatacji.

W obszarach narażonych na korozję coraz częściej jako materiał podstawowy stosuje się różne tworzywa sztuczne oraz aluminium.

Właściwości ochronne cynku wynikają z położenia cynku i stali w elektrochemicznym szeregu napięć.

Potocznie mówi się (w Niemczech), że cynk pełni rolę anody-ofiary.

Zjawisko to, w połączeniu ze stosowaniem organicznych warstw ochronnych, pozwala na osiągnięcie optymalnego zabezpieczenia antykorozyjnego.

W przypadku przerwania powłoki cynkowej pod wpływem wilgoci (przewodzącej elektrycznie) powstaje miejscowe ogniwo galwaniczne.