Reflektory ksenonowe, położenie / budowa / działanie

P82.10-0316-06

Rysunek pokazuje typ 210

1 Żarówka ksenonowa D2R, D2S

E1 Reflektor lewy

E2 Reflektor prawy

E1n1 Moduł sterujący reflektorem ksenonowym

E2n1 Moduł sterujący reflektorem ksenonowym

E1n2 Zapłonnik reflektora ksenonowego

E2n2 Zapłonnik reflektora ksenonowego

Reflektory ksenonowe

Komora spalania żarówki ksenonowej jest wypełniona ksenonem i mieszanką soli halogenowych metali. Mieszanka pod wpływem wysokiego napięciem ulega zapaleniu. Barwa światła ma odcień zbliżony do światła dziennego.

Działanie

Po włączeniu świateł mijania moduły sterujące reflektorów ksenonowych (E1n1, E2n1) w ciągu kilku milisekund poprzez sygnał napięciowy włączają aparaty zapłonowe reflektorów ksenonowych (E1n2, E2n2).

W efekcie uderzenia wysokiego napięcia (ok. 20 kV) podanego przez aparat zapłonowy pomiędzy elektrodami powstaje łuk elektryczny i żarówka ksenonowa zostaje zapalona. Po rozpoznaniu dostatecznej stabilności łuku elektrycznego obwód elektroniczny w module sterującym (E1n1, E2n1) przełącza na tryb ograniczonej mocy.

Moc elektryczna zostaje ustalona na poziomie 35W.
Przetwornik napięcia wytwarza napięcie zapewniające sprawne działanie żarówki ksenonowej, o wartości ok. 85V ().
Żarówki ksenonowe mają przy włączaniu uwarunkowaną technicznie zwłokę czasową. Po włączeniu w ciągu
1 do 2 sekund osiągane jest 50 % jasności, pełna jasność
osiągana jest po upływie ok. 30 sekund.

Żarówka ksenonowa

Istnieją dwa różne rodzaje budowy lamp ksenonowych. Zastosowanie jest następujące:

D2R dla typów 140, 210

D2S dla typów 129

Diagnostyka

Diagnostyka odbywa się za pomocą podręcznika diagnostyki (DHB). Patrz DHB, budowa, tom 1, rozdział 1