GF49.10-P-2010MOR | Katalizator trójdrożny, opis | 13.11.08 |
SILNIK 275.9 w TYPIE 230.4 od MJ 2009
/AEJ 08 MOPF
P14.00-2058-12
Widok układu wydechowego od przodu
158 Katalizator przy przegrodzie przedniej
G3/3 Sonda O2 z lewej strony przed katalizatorem
G3/4 Sonda O2 z prawej strony przed katalizatorem
G3/5 Sonda O2 z lewej strony za katalizatorem
G3/6 Sonda O2 z prawej strony za katalizatorem
Położenie
Do katalizatorów przy przegrodzie przedniej blisko silnika wkładane są każdorazowo dwa wkłady katalizatorów.
Zadania
Zmniejszanie emisji szkodliwych związków:
– Tlenków azotu (NOX)
– Węglowodorów (HC)
– Tlenku węgla (CO)
P49.10-2419-76
Budowa
Rysunek schematyczny
1 Ceramiczny blok monolitowy
2 Siatka druciana (zabezpieczenie mechaniczne)
3 Obudowa z podwójnymi ściankami (izolacja)
4 Warstwa nośna (tzw. washcoat) z czynną powłoką z metalu szlachetnego
Ceramiczne bloki monolitowe są elementami ceramicznymi, w których występuje wiele tysięcy kanalików. Przez kanaliki te przedostają się spaliny. Elementy ceramiczne są wykonane z odpornego na wysokie temperatury glinokrzemianu magnezu.
Bardzo podatny na naprężenia blok monolitowy jest umieszczony w elastycznej siatce z drutów stalowych o dużej wytrzymałości i umocowany w obudowie ze stali szlachetnej o podwójnych ściankach.
Bloki ceramiczne wymagają warstwy nośnej z tlenku glinu (Al2O3), tzw. "washcoat", która zwiększa powierzchnię czynną katalizatora o współczynnik ok. 7000.
Umieszczona na warstwie nośnej katalitycznie czynna powłoka z metalu szlachetnego w katalizatorze trójdrożnym jest wykonana z platyny, rodu i palladu.
Platyna i pallad przyspieszają oksydację węglowodoru (HC) i tlenku węgla (CO). Rod pomaga przy redukcji tlenków azotu (NOX).
P49.10-2420-76
Działanie
Schemat
A spaliny
B oczyszczone spaliny
F Bogata mieszanka
M Uboga mieszanka
λ Lambda (stosunek powietrza do paliwa)
CO tlenek węgla
CO2 dwutlenek węgla
HC węglowodór
H2O woda
N2 azot
NOX Tlenki azotu
Przedostające się przez katalizator spaliny stykają się z metalami szlachetnymi (platyna, rod, pallad).
W efekcie oksydacji następuje przekształcenie tlenku węgla (CO) na dwutlenek węgla (CO2) i rozkład węglowodoru (HC) na dwutlenek węgla (CO2) i wodę (H2O).
W efekcie redukcji następuje przekształcenie tlenków azotu (NOx) na azot (N2) i dwutlenek węgla (CO2).
Decydujące dla przekształcenia szkodliwych związków (konwersja) jest zawartość tlenu resztkowego w spalinach. Najlepsze efekty przekształcania szkodliwych związków uzyskiwane są przy λ=1.
Warunki działania
W przypadku katalizatora decydująca jest temperatura robocza. Znaczne przekształcenie szkodliwych związków rozpoczyna się dopiero od temperatury roboczej wynoszącej ok. 250 °C.
Idealne warunki działania, umożliwiające osiągnięcie wysokiego współczynnika sprawności i dużej trwałości eksploatacyjnej panują w zakresie temperatur od ok. 400 do 800 °C.
Temperatura >850 °C, jaka może powstać przy zanikach zapłonu, prowadzi do termicznego zniszczenia katalizatora (topienie się monolitu).
Określenie katalizator trójdrożny wynika z właściwości jednoczesnego redukowania stężenia trzech szkodliwych związków w spalinach.